Wat kost een mensenleven?

0
312

Wereldwijd houdt die vraag de gemoederen steeds meer bezig, sinds de verdwijning van de Saoedische journalist Jamal Khashoggi. Meer dan twee weken lang heeft de verdwijning van Khashoggi het nieuws gedomineerd. En terecht. Want hoe kan iemand een ambassade binnenlopen en wordt daarna niet meer gezien of gehoord?

Wat iedereen vreesde of eigenlijk al wist gezien de ontwikkelingen die in en rondom de Saoedische ambassade plaatsvonden op de dag van de verdwijning van Khashoggi, werd afgelopen vrijdag door de Saoedi’s bevestigd: Jamal Khashoggi leeft niet meer. Waarom die dag een 15-man sterk eskader in de Saoedische ambassade in Ankara aanwezig was, na enkele uren wegging en direct daarna Turkije weer verliet, blijft een mysterie.

Het enige wat wij volgens de versie van de Saoedi’s weten, is dat Khashoggi tijdens een gevecht in de ambassade is overleden. Een tragisch ongeluk dus. Dat hij in vrede mag rusten (of woorden van gelijke strekking), sprak de Saoedische regeringswoordvoerder uit toen hij het overlijden van Khashoggi bekendmaakte na de wereld, maar vooral na de familie, geliefde en vrienden van Khashoggi meer dan twee weken in tergende onzekerheid te hebben gelaten. Bovendien zijn die troostende woorden zo wrang, wetende dat de Saoedische regering Khashoggi een waardige (islamitische) begrafenis ontneemt. Saoedi Arabië heeft niet bekendgemaakt waar het lichaam van de journalist is.

De krant van columnist Jamal Khashoggi de Washington Post, weigert de uitleg te aanvaarden van de Saoedi’s over de dood van haar columnist. CEO Fred Ryan beschuldigt in een persbericht het koninkrijk van leugens en van een doofpotoperatie.

Hoe nu verder? Wat gebeurd is, is gebeurd. De zaken kunnen helaas niet teruggedraaid worden, maar het Westen is nu wel aan zet. Want niets doen, wat het Westen tot nu toe heeft gedaan, ís iets doen: toestaan dat de macht van Saoedi Arabië blijft groeien en de roekeloosheid van het regime blijft toenemen. Een reeks aan incidenten volgden elkaar op, maar het Westen kijkt de andere kant op. Onze economische belangen wegen zwaarder.

Dat nu alle ogen gericht zijn op het Westen, is volkomen terecht. Want hoe lang blijft het Westen, inclusief Nederland, de andere kant opkijken?