Relaties tussen Nederlandse-Marokkanen #1

0
590

In de serie ‘Relaties tussen Nederlandse Marokkanen’ mailen Fardous en Khaled over diverse onderwerpen. Er zijn geen taboes, ze hebben alle vrijheid. Zolang ze maar openlijk in gesprek kunnen over hun ervaringen in de relaties tussen Neder-Marokkaanse mannen en vrouwen. In de eerste mailwisseling vroeg Khaled aan Fardous wat de ergernissen zijn van Neder-Marokkaanse vrouwen over hun mannen.

Dit is de eerste reactie van Fardous.

Beste Khaled,

Dank voor de aftrap. Jouw vraag is moeilijk op een A-4’tje te beantwoorden. Toch zal ik mijn best doen om zo beknopt mogelijk te beantwoorden. Maar voordat ik daartoe over ga, wil ik aanmerken dat mijn antwoorden niet alleen mijn ervaringen weergeven maar ook die van vrouwen uit mijn directe omgeving. Daarnaast wil ik opmerken dat ik niet alle Marokkaans-Nederlandse mannen over een kam wil scheren. Uitzonderingen daar gelaten. Ook wil ik opmerken dat gedrag en houding beïnvloed worden door onder andere: opvoeding, cultuur (Berbers of Arabisch), directe omgeving (vrienden en familie) en opleiding. Tenslotte gebiedt eerlijkheid mij te zeggen dat mannen in Marokko (in de steden) anders met hun vrouwen omgaan dan mannen hier.

De Marokkaans-Nederlandse man respecteert mogelijk zijn vrouw, maar uit dat niet in zijn omgang met haar in bijvoorbeeld gesprekken en/of discussies. In het bijzonder wanneer de vrouw hoger opgeleid is. In het bijzijn van zijn familie en/of vrienden speelt hij graag het mannetje. Laat zijn “mannelijkheid” gelden in machogedrag, betweterigheid, trots en macht.

Door zijn trots is hij niet (altijd) bereid echt te luisteren en te leren van zijn vrouw. Haar de ruimte geven om hem in zaken waar hij minder bekwaam in is te begeleiden, voelt voor hem als een vorm van falen in zijn mannelijkheid. Ik merk dat dit vaker voorkomt in relaties met Berberse mannen dan met Arabische mannen, dat zeg ik zonder enig waardeoordeel.

Wat je ook bij Marokkaans-Nederlandse mannen ziet, is dat ze hun leven als vrijgezel niet willen opgeven nadat ze in het huwelijk zijn getreden. Uitgaan, flirten en vreemdgaan houden over het algemeen aan. Ze voelen zich in deze superieur en ervaren het als normaal. Maar zou een Marokkaans-Nederlandse vrouw dit doen, dan is zij een hoer. Zelfs als een vrouw bevriend is met een man, is het not done. Ik kan nog een tijdje doorgaan maar ik hou het beknopt, zoals beloofd.

Het is niet verwonderlijk dat er steeds meer scheidingen zijn binnen onze gemeenschap. De vrouwen van nu pikken steeds minder dan onze moeders –de eerste generatie -. Ook zie je steeds meer de trend dat Marokkaans-Nederlandse vrouwen met mannen uit een andere cultuur trouwen, omdat ze meer willen en nodig hebben dan de woorden ‘getrouwd zijn’. Een huwelijk is meer dan een ring om je vinger en kinderen baren.

De vrouwen van de eerste generatie hadden weinig keus omdat ze financieel afhankelijk zijn/waren van hun mannen. De vrouwen van de tweede en latere generaties zijn niet meer financieel afhankelijk omdat ze een (goede) baan of een vangnet hebben. Ze eisen meer van hun man en mannen in het algemeen. Ze willen een maatje, samen dingen doen, etc.

Herken je als man geheel of gedeeltelijk in mijn verhaal en zo ja in hoeverre ben je bereid daar iets aan te doen?